Οι μέρες περνούν, ο νους μας θυμάται και η ψυχή μας εξακολουθεί να πονάει.
Δύο στιγμές ζωής από τον φίλο Παύλο.
Η πρώτη είχε να κάνει με το βιβλίο, εδώ σε βιβλίο
παρουσίαση στον Μεθοριακό σταθμό της Βυρώνειας, και η δεύτερη με τον χορό. Τ
αγάπησε και τα δύο υπέρμετρα. Χωρίς αυτά δεν θα ήταν ο Παύλος, που αγαπήσαμε.
Δεν μπορώ να πω στερνό αντίο, διότι θα ζει πάντοτε μες στις ψυχές μας.
Tags
Καλό κατευόδιο