Όταν έγινε η Συμφωνία για τη Συλλογή Στερν, το ΥΠΠΟ πανηγύριζε -και οι εφημερίδες έγραφαν- ότι ήταν μια φοβερή συμφωνία για να "επιστρέψουν" στην χώρα 161 κυκλαδικές αρχαιότητες. Χρειάστηκε πολύς κόπος για να εξηγήσουμε ότι επρόκειτο για μια "συμφωνία" που νομιμοποιούσε και απέδιδε τιμές στον αγοραστή προϊόντων αρχαιοκαπηλίας και πολυεκατομμυριούχο Λ. Στερν, ξεπλένοντας το έγκλημα της αρχαιοκαπηλίας αντί να του στείλει τον Εισαγγελέα. Χρειάστηκε πολύς κόπος για να εξηγήσουμε ότι δεν ήταν "επιστροφή", ότι οι κυκλαδικές αρχαιότητες δεν θα έρχονταν καν στην Ελλάδα (πού είναι σήμερα οι 161, ξέρετε; Στη Ν. Υόρκη!), ότι δεν μπορούσε καν η Υπουργός να την υπογράψει αυτή τη συμφωνία (και παρανόμως την υπέγραψε). Τότε όμως, αναγκάστηκαν να φέρουν τη "Συμφωνία" στη Βουλή (μετατρέποντας τη Βουλή σε πλυντήριο) και τότε φάνηκε πόσο δίκιο είχαμε, γιατί έγιναν γνωστοί οι όροι της συμφωνίας, είδαμε τα ειδώλια, αποκαλύψαμε ποια ήταν σίγουρα προϊόντα αρχαιοκαπηλίας, και είδαμε επιπλέον ότι λίγο λιγότερα από τα μισά ήταν κίβδηλα! Και βέβαια φάνηκε ότι η "Συμφωνια" ήταν λεόντειος υπέρ του Στερν, ο οποίος όχι μόνο ονομάστηκε "Συλλεκτης" και "Ευεργέτης" αντί να του γίνει δίωξη, όχι μόνο έχει την Συλλογήνα εκτίθεται απέναντι από το σπίτι του στην 5η Λεωφόρο, όχι μόνο πήρε τεράστια φοροαπαλλαγή ως "δωρητής", αλλά επιπλέον, τα κυκλαδικά αυτά έχουν περάσει στη δικαιοδοσία ενός ιδρύματος το οποίο διοικεί ο γιος του! Αν όμως είχαμε μείνει στις αρχικές διαβεβαιώσεις του ΥΠΠΟ, ακόμη ο κόσμος θα νόμιζε ότι... συνέβη κάτι καλό για την χώρα.
Το ίδιο -και μάλιστα χειρότερο- συμβαίνει με τη συμφωνία
με τη Βουλγαρία για την "ανταλλαγή" των οστών από τον Άγιο Αχίλλειο
της Πρέσπας (τα επονομαζόμενα "του Σαμουήλ"., που αρχαιολογικά δεν
έχει αποδειχθεί, αλλά έτσι είναι το εθνικό φαντασιακό, χρειάζεται υλικότητες)
με 48 κειμήλια (όλα από τις Σέρρες). Έχει περάσει μια βδομάδα και η Συμφωνία
δεν έχει εμφανιστεί πουθενά! Πάλι έβαλε την υπογραφή της η Υπουργός, αυτή τη
φορά όμως είναι χειρότερα, γιατί εδώ έχουμε και μια Συνθήκη που είχε υπογράψει
η χώρα (του Νεϊγύ) που εμπλέκεται, και δεν γίνεται να πηγαίνουμε πίσω από αυτήν
με την υπογραφή της Υπουργού Πολιτισμού σε ένα "Μνημόνιο
Συνεργασίας"!
Και ρωτάω εγώ: αν η ΝΔ ήταν τόσο περήφανη για τη
"συμφωνία", για ποιο λόγο δεν την έφερε στη Βουλή;
Αν η Υπουργός Πολιτισμού ήταν τόσο σίγουρη για την
"καλή συμφωνία", γιατί δεν έφερε την εξαγωγή αρχαιολογικού υλικού στο
Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (που ούτως ή άλλως το ελέγχει πλήρως), ώστε να
γίνει με τη νόμιμη διαδικασία;
-Γιατί ενώ πρόκειται για διακρατική συμφωνία (για
τεράστια χάρη στον Βούλγαρο Πρωθυπουργό πρόκειται βασικά και δεν έχω καταλάβει
για ποιο γεωπολιτική ή άλλο λόγο) δεν ήρθε στη Βουλή; Γιατί ο Πρωθυπουργός της
Ελλάδας και της Βουλγαρίας δεν υπέγραψαν τίποτα;
-Γιατί ενώ έοχυν λεηλατηθεί πολλές μονές και
αρχαιολογικοί χώροι, τα 48 που επέστρεψαν είναι ΜΟΝΟ από τις Σέρρες; (Γιατί ας
πουμε δεν πήραν 20 της Ξάνθης κι άλλα 20 της Δράμας; Ποιος τα διάλεξε;)
-Γιατί ο Πρωθυπουργός είπε στην ομιλία του ότι δεν πρέπει
να αντιμετωπίζουμε τα αρχαία "ως λάφυρα πολέμου" (ναι, έτσι ακριβώς),
μιλώντας μπροστά σε 48 λάφυρα του Α παγκοσμίου πολέμου, που λεηλάτησε ο
βουλγάρικος στρατός κι έτσι βρέθηκαν στη Βουλγαρία; (Να σημειώσω ότι το "λάφυρα
πολέμου" είναι το textook της επιστροφής πολιτιστικών αγαθών. Ακόμη και το
Βρετανικό Μουσείο υποχρεώθηκε να γυρίσει στη Νιγηρία τα χάλκινα του Μπενίν
γιατί ήταν προϊόντα λαφυραγώγησης).
Μπορώ να συνεχίσω επ' άπειρον τις ερωτήσεις, αλλά δεν
έχει νόημα.
Έχει νόημα να δημοσιοποιηθεί το κείμενο του
"Μνημονίου Συνεργασίας" για να δούμε τι σόι συμφωνία είναι αυτή και
να κρίνουμε.
Για να το κάνουμε πιο λιανά: από όσα έχουν πει μέχρι τώρα
μόνο επίσημα χείλη*, το συμπέρασμα που έχω βγάλει εγώ είναι ότι αυτή η Συμφωνία
αποδέχεται την νόμιμη κατοχή της Βουλγαρίας στα 48 αυτά κειμήλια (άρα και στα
πάνω από 5000 που είναι ακόμη στη Βουλγαρία ως λάφυρα πολέμου)! Άρα είναι μια
συμφωνία που πηγαίνει ενάντια στο διεθνές δίκαιο των λεηλατημένων αρχαιοτήτων
(και αυτό δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, αλλα όλες τις χώρες και με εντελώς άμεσο
τρόπο όσες έχουν υπογράψει τη Συνθήκη του Νεϊγύ) και σημαίνει ότι η χώρα μας
παραιτείται από την εφαρμογή των άρθρων 125 και 126 της Συνθήκης του Νεϊγύ (και
η Βουλγαρία θα επιστρέψει μόνο όσα ανταλλάξειμε τα χρυσα πιάτα του Μπενάκη,
προϊόντα αρχαιοκαπηλίας, αλλά αυτά θα τα πούμε άλλη φορά).
Επειδή ίσως δεν γίνεται κατανοητό, σκεφτείτε μόνο πόση
σημασία έχει αυτά για τη Συμφωνία των γλυπτών του Παρθνενώνα: πώς θα σας
φαινόταν να μην αναγνωρίζουμε στο Βρετανικό Μουσείο κυριότητα, αλλά να τους
αναγνωρίσουμε νόμιμη κατοχή (άρα και νομή); Ε αυτό ακριβώς κάναμε ως κράτος με
τον Στερν: του αναγνωρίσαμε κατοχή και νομή! Και μάλλον αυτο κάναμε και με τη
Βουλγαρία!
Όποιος δεν με πιστεύει, απλώς ας ζητήσει από την
κυβέρνηση να δημοσιοποιήσει τη συμφωνία να δω κάτι που θέλω. Ας το ζητήσουν
πρώτοι οι υπερασπιστές της κυβέρνησης, πουειναι τόσο περήφανοι!
(Αγαπητοί προοδευτικοί πολίτες: ναι, ειναι ΠΟΛΥ σοβαρό
θέμα. Μην το υποτιμάτε επειδή μόνο δυο μητροπολίτες είχαν το θάρρος να μιλήσουν
-κι αυτοί για την πάρτη τους βέβαια. Δεν σημαίνει ότι τα "δύσκολα
θέματα" δεν είναι για την αριστερά, ούτε είναι αντιεθνικισμός να συναινείς
σε τέτοιες μεθοδεύσεις!)
*μιλώ για τους δύο πρωθυπουργούς και τους δύο Υπουργούς