«Ήταν ένα σκηνικό σαν πολεμική ταινία» ήταν η περιγραφή του επιζώντα Αριστείδη Καρατζούνη, ο οποίος επέβαινε στο δεύτερο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας και επέζησε από τη σύγκρουση στα Τέμπη και με την κατάθεσή του συνεχίστηκε σήμερα Δευτέρα (19/10) η δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας.
Ο μάρτυρας περιέγραψε τις στιγμές της σύγκρουσης,
αναφέροντας ότι αρχικά ένιωσε ένα «απότομο φρενάρισμα» και στη συνέχεια έβαλε
τα χέρια του μπροστά στο πρόσωπό του για να προστατευτεί.
«Θυμάμαι να χτυπάω δεξιά και αριστερά. Αντιλαμβανόμουν
τον στροβιλισμό. Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι μέχρι που έχασα τις
αισθήσεις μου», κατέθεσε.
«Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα»
Ο Αριστείδης Καρατζούνης ανέκτησε τις αισθήσεις του σε
χωράφι, όπου είχε εκσφενδονιστεί από το βαγόνι. Όπως περιέγραψε στο δικαστήριο,
αρχικά δυσκολευόταν να αναπνεύσει, ενώ δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος.
«Δεν μπορούσα να πάρω καθόλου ανάσα στην αρχή. Ο πρώτος
αγώνας ήταν να πάρω μια ανάσα. Αφού πήρα κάποιες ανάσες κοφτές, προσπαθούσα
σιγά σιγά να απομακρυνθώ. Κατάλαβα ότι δεν ήμουν σε θέση να σηκωθώ. Προσπαθούσα
να σηκωθώ και ξαναέπεφτα. Ήταν ένα σκηνικό σαν ταινία πολεμική», ανέφερε
χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στη φωτιά που εκδηλώθηκε μετά τη σύγκρουση,
περιέγραψε πώς οι φλόγες άρχισαν να εξαπλώνονται, ενώ ακούγονταν οι πρώτες
φωνές των επιβατών.
«Ξεκίνησα να πάω προς τα πίσω και είδα να ξεπηδάει μια
φωτιά. Μια μικρή φωτιά που εξαπλωνόταν σιγά σιγά και εκεί άκουγα τις πρώτες
φωνές των ανθρώπων… Ξεπήδησε αργά, στο μέσον μιας μάζας», κατέθεσε.
Η διαφυγή μέσα από τα συντρίμμια
Στη συνέχεια, ο επιζώντας περιέγραψε πώς κατάφερε να
φτάσει στην παλιά εθνική οδό, σκαρφαλώνοντας μέσα από τα συντρίμμια της
αμαξοστοιχίας με τη βοήθεια άλλων επιβατών.
Ακολούθως, διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας. Από τη σύγκρουση υπέστη τραύματα στο κεφάλι
και σε άλλα σημεία του σώματός του.
«Σκούρος καπνός» και μυρωδιά καμένου
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Αριστείδης Καρατζούνης στις
εικόνες και τις οσμές που θυμάται από τις στιγμές μετά τη σύγκρουση.
Όπως κατέθεσε, οι μυρωδιές που του έμειναν ήταν εκείνες
του «καμένου σιδήρου» και του «πλαστικού».
Για τη φωτιά, περιέγραψε: «Αυτό που θυμάμαι είναι τη
φωτιά, ένας καπνός σκούρος που βγαίνει από τη φωτιά, τη φλόγα που ξεπήδησε σε
συνδυασμό με τις φωνές των ανθρώπων».