Είδα λίγο πριν μια ανάρτηση με ζουρνά, νταούλι, κλαρίνο, σαξόφωνο, βιολί και κρουστά. Πολλές αναμνήσεις από την πλατεία του Μαχαλά ή την πλατεία μπροστά στο μαγαζί του Προστάκη, στο Βαρόσι. Κρουστά, αρμόνια, βιολιά και σαξόφωνα δεν υπήρχαν. Καθισμένοι πάνω σε μια κουρελού που απλωνόταν στο χώμα, οι οργανοπαίκτες, δύο ¨ζουρνάδες κι ένα νταούλι" συνιστούσαν την ορχήστρα η οποία δεν χρειαζόταν περισσότερο από το ούζο και λίγο μεζέ (ψωμάκι τυράκι καμιά ελιά, κρεμύδι άντε και κανένα αρμυρό) για να ξεκινήσει το γλέντι στο οποίο συμμετείχε όλος ο μαχαλάς μετά συνήθως την "βόλτα - νυφοπάζαρο".
Στην φωτό υπάρχει κάποια εξέλιξη αφού πρέπει το κέρασμα να ήταν από τον Δασοφύλακα τότε Αγγέλου Γιώργο που "κουστουμαρισμένος και γραβατομένος ων" δεν θα μπορούσε να κάθεται χαμηλά. Απέναντι με τον ζουρνά ο Κεμανετζής ο οποίος δίδαξε στα παιδιά του, Ανδρέα και Πασχάλη του την τέχνη του ζουρνά. Το τραπέζι ήταν στημένο στον δρόμο που οδηγούσε στο σπίτι του παιδικού μου φίλου Χαλάτση Βαγγέλη και το μαγαζί ήταν του Κόπραινα. Τα τραγούδια ήταν αυτά τα εντόπια Μακεδονίτικα.Γιώργος Τσαταλτσινός
Νίκος Σκαρλάτος
Είσαι τυχερός Γιώργο που έζησες σε μια γειτονιά με
κεφάτους ανθρώπους. Θυμάμαι πολλές όμορφες στιγμές στο καφενείο της πλατείας
δίπλα στο σπίτι σου με εκλεκτούς μεζέδες από τα σφαγεία της καλής εποχής. Τότε
που τα σφαγεία λειτουργούσαν με βάρδιες, όλο το 24ωρο και περίμεναν τα φορτηγά
ψυγεία δύο και τρεις ημέρες στο Σιδηρόκαστρο για να φορτώσουν τα σφάγια για
Αθήνα. Τα αρνιά θυμάμαι φορτώνονταν προς μια δραχμή το τεμάχιο. Αν σκεφτούμε
ότι ο καθένας σε κάθε δρόμο κουβαλούσε 4 και 5 μαζί καταλαβαίνεις το
μεροκάματο. Τότε ανακαινίστηκαν και τα περισσότερα σπίτια στο μαχαλά. Μεγάλη η
εμπορική δραστηριότητα εκείνη την εποχή στο Σιδηρόκαστρο από Βουλγαρία με δύο
και μόνο προϊόντα (αμνοερίφια και κορμοί δέντρων). Αυτά για να καταλάβουν και
κάποιοι νεότεροι την σημασία της μεταποίησης. Όταν όμως τρέχεις πίσω από τις
εξελίξεις στο τέλος σου μένουν τα πούπουλα. Θυμάμαι τα εγκαίνια της
Συνεταιριστικής KRESER και των μεγάλων λόγων, που ο κόσμος έβαζε τα λουκάνικα
στις τσέπες και θα ήταν το πρώτο στα Βαλκάνια!!
