Η αυλαία έπεσε, μα η συγκίνηση μένει. Κρατάμε μέσα μας όλα όσα ζήσαμε. τα βλέμματα, τα χαμόγελα, τα αυθόρμητα χειροκροτήματα, τις στιγμές που μας ένωσαν.
🔹️Θερμές ευχαριστίες σε
όλους όσοι βρέθηκαν κοντά μας και μοιράστηκαν τη χαρά, τη συγκίνηση και το φως
αυτής της παράστασης.
Η παρουσία σας ήταν η πιο
όμορφη ανταμοιβή.
🔹️Ευχαριστούμε όσους
έγραψαν τις σκέψεις και την κριτική τους, με λόγια γεμάτα αγάπη, ενθάρρυνση και
σεβασμό. Είναι ανεκτίμητο να βλέπουμε ότι όσα προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε
άγγιξαν ανθρώπους.
❤️
Ένα μεγάλο “μπράβο”, ένα παρατεταμένο χειροκρότημα κι ένα ακόμα μεγαλύτερο
“ευχαριστώ” στα υπέροχα παιδιά μας, τη δική μας dreamteam! Με
αφοσίωση, πειθαρχία, φαντασία και εντυπωσιακή ωριμότητα, απέδειξαν πως το
θέατρο είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια παράσταση. Είναι τρόπος έκφρασης,
επικοινωνίας και ελευθερίας.
❤️
Και πάνω απ’ όλα, ένα πολύ ξεχωριστό “ευχαριστώ” στη ψυχή και κινητήριο δύναμη
αυτής της ομάδας, MariaMentizi. Με την απίστευτη υπομονή και την πίστη της σε
κάθε παιδί κατάφερε να μετατρέψει μια θεατρική εμπειρία σε μάθημα ζωής. Κατάφερε
να ξεδιπλώσει τον καλύτερο εαυτό όλων μας με γνώση κι έμπνευση, χωρίς επιβολή
και υπερβολή, απλά, φωτίζοντας τον δρόμο με σεβασμό κι αγάπη για τα παιδιά και
το θέατρο. Για όλα αυτά, και για όσα δεν λέγονται αλλά μόνο βιώνονται, την
αγαπάμε πολύ και της οφείλουμε ο καθένας από μας πολλά.
🔹️Και, φυσικά, ένα
μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους όσοι βοήθησαν εθελοντικά, μπροστά και πίσω από τη
σκηνή. Κάθε συμβολή, μικρή ή μεγάλη, υπήρξε πολύτιμη και συνέβαλε σε αυτό το
όμορφο αποτέλεσμα.
🎪 Κλείνουμε αυτό το
ωραίο ταξίδι με το σημείωμα του ίδιου του συγγραφέα στο πρόγραμμα της
παράστασης που ανέβηκε τον Ιούνιο του 1973.
εις το επανιδείν…❗️
🎭 "απ’ ὅσαμᾶςἄφησανοἱἀρχαῖοιμᾶς πρόγονοι, ἐκεῖνοποὺπιὸ
πολύ μὲ κάνει ξανά καὶ ξανά νὰ στέκω μὲ δέος ἅματὸ σκέφτομαι, εἶναιτὸ θέατρο· αὐτὴ
ἡ συλλογικὴἔρευνακαὶ προσπάθεια νὰμποῦνεσὲ τάξη τὰἀφηρημένα φαινόμενα τῆςφυσικῆςκαὶκοινωνικῆς
πραγματικότητας γιὰνὰδοθῇστὴνἀνθρώπινη ζωή ἕνα νόημα. καὶ συλλογίζομαι πως μόνο
ἕναςλαὸςποὺεἶχετὴντολμηρὴ φαντασία νὰπλάσῃτοὺςθεοὺς του κατ’ εἰκόνακαὶ κατ’ ὁμοίωσίν
του! μόνο ἕναςλαὸςποὺτὰ συμβόλαια τῶνθεῶν του στὸνὌλυμποτὰ μετουσιώνει σὲἐκκλησίατοῦ
δήμου πάνω στὴν Πνύκα! μόνο ἕναςλαὸςποὺσὰνἠθικὴ συνισταμένη τῆςπολιτειακῆςμηχανῆςἔχειτὴντραγικὴ
ποίηση! μόνο ἕναςλαὸςποὺ καταλαβαίνει πως ἡ γενναιότητα στὴ σκέψη καὶστὴνἔκφρασηεἶναιἀρχὴ
κάθε ἄλλης γενναιότητας καὶ κάθε λογῆςπροκοπῆς! μόνο ἕναςλαὸςποὺσυνειδητοποιεῖσὰ
χρέος του τὴναὐτογνωσίακαὶτὴναὐτοκριτικήθὰμποροῦσε — ὅπως κ’ ἔγινε — νὰδημιουργήσῃκαὶνὰδώσῃ
τόση σημασία στὸ θέατρο. τὸνὰἀρνηθοῦμεἐμεῖςοἱ νεοέλληνες τὸ θέατρο ἢ νὰτὸ
θίγουμε μ’ ὁποιονδήποτε τρόπο δὲνεἶναι τόσο βαρύ, ὅσοτὸ ν’ ἀρνηθοῦμετὴν
καταγωγή μας;"