Μάρκο Ρούμπιο / Ο αντιβασιλέας της Βενεζουέλας


Μόνικα Αρτινού

Στις 5 Ιανουαρίου 2026 έγινε φανερό ότι ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ανέλαβε κεντρικό ρόλο στη διαχείριση της Βενεζουέλας, μετά την απομάκρυνση του προέδρου Νικολά Μαδούρο.

 

Η εξέλιξη συνιστά κορύφωση της δεκαετούς πίεσης που ασκούσε ο Ρούμπιο για αλλαγή καθεστώτος στη χώρα.

 

Σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους, ο Ρούμπιο θα συμβάλει στη «διοίκηση» της Βενεζουέλας, στη διανομή των πετρελαϊκών της περιουσιακών στοιχείων και στην εγκαθίδρυση νέας κυβέρνησης. Στη συνέντευξη τύπου, ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε ότι «οι άνθρωποι που στέκονται ακριβώς πίσω μου» θα αναλάβουν τον ρόλο αυτό για «ένα χρονικό διάστημα».

 

Η οικογενειακή ιστορία του Ρούμπιο, με τους γονείς του να έχουν εγκαταλείψει την Κούβα πριν την επανάσταση του 1959, φωτίζει την προσωπική του δέσμευση στην περιοχή.

 

Η ευχέρειά του στα ισπανικά, η πολυετής σχέση του με ηγέτες της Λατινικής Αμερικής και οι επαφές του με τη βενεζουελανή αντιπολίτευση τον καθιστούν για τον Τραμπ φυσική επιλογή για τον ρόλο αυτό.

 

Ο Τραμπ μάλιστα χαιρέτισε τις αρχικές συνομιλίες του Ρούμπιο με την αντιπρόεδρο του Μαδούρο, Ντέλσι Ροντρίγκες, που ανέλαβε προσωρινή πρόεδρος μετά την απαγωγή του.

 

Η απαγωγή του Μαδούρο εκλαμβάνεται από πολλούς ως γραφειοκρατική νίκη για τον Ρούμπιο, ιδιαίτερα μέσα σε μια κυβέρνηση όπου υπάρχουν έντονοι σκεπτικιστές της αλλαγής καθεστώτος, όπως ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς.

 

Ο Ρούμπιο καλείται, πέρα από τις επιχειρησιακές προκλήσεις στη Βενεζουέλα, να αποκαταστήσει και τις σχέσεις του με πολλά μέλη του Κογκρέσου. Βουλευτές τον έχουν κατηγορήσει ότι τους παραπλάνησε όταν είχε υποσχεθεί πως η κυβέρνηση Τραμπ θα ζητούσε έγκριση πριν από οποιαδήποτε στρατιωτική δράση στη Βενεζουέλα.

 

Ο Ρούμπιο αρνήθηκε ότι είπε ψέματα, υποστηρίζοντας ότι είχε δεσμευτεί να ζητήσει έγκριση μόνο εάν οι ΗΠΑ επρόκειτο να πραγματοποιήσουν στρατιωτικές επιθέσεις για καθαρά στρατιωτικούς σκοπούς.

 

Περιέγραψε την επιχείρηση ως δράση επιβολής του νόμου, λόγω της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Μαδούρο για ναρκωτικά. Σε αντίθεση, η Τζένιφερ Καβανά του Defense Priorities σχολίασε στην Washington Post ότι η δικαιολογία της επιβολής του νόμου ήταν μια «βολική» εξήγηση για την απόφαση της κυβέρνησης να μην ενημερώσει το Κογκρέσο.

 

Πριν την ένταξή του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο Ρούμπιο είχε κατ’ επανάληψη υποστηρίξει τη χρήση στρατιωτικής δύναμης για την εκδίωξη του Μαδούρο. Σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου υπαινίχθηκε ότι η Κούβα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει παρόμοια αμερικανική στρατιωτική δράση.

 

Ο Κέβιν Γουίτακερ, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Κολομβία, δήλωσε ότι πρώτη απαίτηση της Ουάσιγκτον θα είναι η διακοπή κάθε στήριξης της Βενεζουέλας προς την Κούβα, γεγονός που θα αποσταθεροποιήσει το καθεστώς της Αβάνας.

 

Ο Γουίτακερ σημείωσε ότι η κυβέρνηση Τραμπ πιθανόν να προσπαθήσει να αποφύγει μια μακρά κατοχή, αφήνοντας στην εξουσία τη Ροντρίγκες. Αν όμως τα πράγματα χειροτερεύσουν, η διακυβέρνηση της Βενεζουέλας μπορεί να απαιτήσει από δεκάδες χιλιάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες. Ο αντιβασιλέας της Βενεζουέλας, όπως αποκαλεί τον Μάρκο Ρούμπιο η Washington Post, θα έχει πολλές δουλειές.

 

 

 

 

 

 

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη Παλαιότερη