Ιστορικό ρεκόρ του «Artemis II» / Οι αστροναύτες του ταξίδεψαν πιο μακριά από τη Γη από οποιονδήποτε άνθρωπο μέχρι σήμερα

Η αποστολή Artemis II της NASA έγραψε ιστορία, καθώς το πλήρωμά της έφτασε σε απόσταση μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, ξεπερνώντας τα 400.000 χιλιόμετρα από τη Γη κατά τη διάρκεια της πτήσης γύρω από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης.

 

Το νέο ρεκόρ καταγράφηκε τη Δευτέρα, ξεπερνώντας το προηγούμενο ορόσημο της αποστολής Apollo 13 το 1970, όταν μια έκρηξη σε δεξαμενή οξυγόνου ανάγκασε τους αστροναύτες να εγκαταλείψουν την προσελήνωση και να επιστρέψουν στη Γη μέσω ελιγμού γύρω από τη Σελήνη.

 

Κατά τη διάρκεια της εξάωρης διέλευσης, οι τέσσερις αστροναύτες – τρεις Αμερικανοί και ένας Καναδός – έγιναν οι πιο απομακρυσμένοι άνθρωποι από τη Γη, με το διαστημόπλοιο Orion να συνεχίζει να απομακρύνεται ακόμη περισσότερο, ξεπερνώντας τελικά το παλαιό ρεκόρ κατά χιλιάδες χιλιόμετρα.

 

«Είναι απίστευτο αυτό που βλέπουμε με γυμνό μάτι», δήλωσε ο Καναδός αστροναύτης Τζέρεμι Χάνσεν, καλώντας τις επόμενες γενιές να ξεπεράσουν σύντομα αυτό το επίτευγμα.

 

Η αποστολή σημαδεύτηκε και από έντονα συγκινητικές στιγμές, καθώς λίγο μετά την κατάρριψη του ρεκόρ, το πλήρωμα πρότεινε την ονομασία δύο νέων σεληνιακών κρατήρων, με έναν να παίρνει το όνομα «Integrity» από το σκάφος τους και έναν δεύτερο «Carroll», προς τιμήν της εκλιπούσας συζύγου του διοικητή ΡιντΓουάιζμαν, προκαλώντας συγκίνηση στο πλήρωμα.

 

Η επιχείρηση ακολουθεί τροχιά «ελεύθερης επιστροφής», αξιοποιώντας τη βαρυτική έλξη Γης και Σελήνης, όπως και το Apollo 13, επιτρέποντας επιστροφή χωρίς επιπλέον καύσιμα.

 

Το πλήρωμα πλησίασε σε απόσταση περίπου 6.500 χιλιομέτρων από τη Σελήνη, αναπτύσσοντας ταχύτητα άνω των 5.000 χλμ/ώρα, πριν πάρει πορεία επιστροφής.

 

Κατά τη διάρκεια της αποστολής, οι αστροναύτες κατέγραψαν εικόνες από εμβληματικές περιοχές, όπως η λεκάνη Orientale και σημεία προσελήνωσης των αποστολών Apollo 12 και Apollo 14, ενώ είχαν ορατότητα και σε άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος.

 

H Artemis II αποτελεί την πρώτη επανδρωμένη αποστολή της NASA προς τη Σελήνη μετά το Apollo 17 και ανοίγει τον δρόμο για τις επόμενες φάσεις του προγράμματος, με στόχο την επιστροφή ανθρώπων στη σεληνιακή επιφάνεια, κοντά στον νότιο πόλο, τα επόμενα χρόνια.

 

Πέρα από το τεχνολογικό επίτευγμα, η αποστολή αναδεικνύει και τη βαθύτερη ανθρώπινη διάσταση της εξερεύνησης: «Είναι μια υπενθύμιση του ποιοι είμαστε και ότι πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί», δήλωσε ο αστροναύτης Βίκτορ Γκλόβερ, περιγράφοντας τη Γη ως μια εύθραυστη όαση μέσα στο απέραντο σύμπαν.