Η Ε λ λ ά δ α της Τέχνης και του Πολιτισμού...
και η άλλη Ελλάδα, της υποκουλτούρας
και του ε ξ ε υ τ ε λ ι σ μ ο ύ....
Η Ε λ λ ά δ α της Τέχνης και του Πολιτισμού...
και η άλλη Ελλάδα, της υποκουλτούρας
και του ε ξ ε υ τ ε λ ι σ μ ο ύ....
Τη μοιράσαμε στα δυο τη μικρή μας χώρα...
Από τη μια η καλαισθησία, η Ποιότητα, οι υψηλές ιδέες, απ' την άλλη η κακογουστιά, η ποσότητα, η κενότητα. Στη μια σελίδα ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Βάρναλης, στην αντικρινή της οι "ποιητές που ανάξια στιχουργούνε", που λέγει και ο Καρυωτάκης...
Στον ένα σταθμό του ραδιοφώνου παίζει Σούμπερτ, Τσαϊκόφσκι, Μάλερ, στον άλλο Ρουβά, Βίσση, Βανδή... Στο ένα κανάλι (συνήθως το Κρατικό...) έχει αφιέρωμα στον Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, τη Μπέλλου, στο άλλο (πάντα ιδιωτικό) στηθοδέρνονται ο Αργυρός, η Γαρμπή, ο Κιάμος...
Για τους υπέρμαχους του "Όλοι ίδιοι είναι", τι Μαρία Κάλλας, τι Άντζελα Δημητρίου, σ' ένα καζάνι και οι δυο...
Και μη χειρότερα...
Μα αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες, εν αναμονή του αθλιότερου μουσικού "θεσμού", της Eurovision, όπου το κιτς παίρνει διαστάσεις χολέρας, είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ : Ένας "τραγουδιστής"-σούργελο, που περιφέρεται ανά την Γηραιά Ήπειρο όπως παλιά περιέφεραν τις καημένες τις Αρκούδες, ξευτελίζοντας τη Μουσική και τον Πολιτισμό, είναι ο εκπρόσωπος της χώρας στον Διαγωνισμό αυτόν, που αποτελεί ύβριν για την Τέχνη και είναι ο πόλος έλξης των εχθρών της Ποιότητας... Και έχει μιαν έπαρση ο γελοίος, σα να κάνει το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο...
Ξοπίσω του Ελληναράδες, "πανηγυρτζήδες" (η κακή έννοια της λέξης), κίτρινα και ροζ ΜΜΕ, χαβαλετζήδες, φτηνιάρηδες...
Βεβαίως, σε μια παγκόσμια κοινότητα, όπου ο Τραμπ και ο Νετανιάχου κρατούν στα αιματοβαμμένα χέρια τους τις τύχες ολάκερου του πλανήτη, σε μια Γη όπου η παράνοια του Καπιταλισμού δημιουργεί εκατομμύρια φτωχούς, άστεγους και άνεργους, για την αξία της Τέχνης θα μιλούμε τώρα;
Η ισοπέδωση των αξιών, η εξομοίωση του αληθινού δημιουργού με τον κίβδηλο, του πραγματικού καλλιτέχνη με την καρικατούρα, του εμπνευσμένου ανθρώπου με τον αλχημιστή, οδηγεί με ακρίβεια σε φαινόμενα, όπως ο εν λόγω "τραγουδιστής"... Εντράπη και η ντροπή...
Ο Διαγωνισμός λοιπόν αυτός παραπέμπει στη ναζιστική ομοιογένεια : άπαντες κλώνοι ενός και του αυτού μοντέλου. Η ταυτότητα κάθε χώρας ισοπεδώνεται αρχικά από την μία και μοναδική γλώσσα, την αγγλική, πασαλείβεται και με ολίγα στοιχεία από τη γλώσσα του τραγουδιστή, απόλυτη ομοιότητα στα καμώματα επί σκηνής, ίδιο κι απαράλλαχτο το κιτς, ίδια κι απαράλλαχτη η ψηφοφορία, η οποία και φτάνει στα όρια της γελοιοποίησης : η Κύπρος βάζει δέκα στην Ελλάδα και τανάπαλιν, οι Σκανδιναβικές λειτουργούν αναλόγως, τα μίση των χωρών οδηγούν σε δυάρια και τριάρια και η αμεροληψία, η αντικειμενικότητα, εκπορνεύονται πασιφανώς !!!!
Μα εκείνο που σε κάνει να θέλεις να σκίσεις τα ιμάτιά σου είναι η "σοβαρότητα" με την οποία μιλούν για την Eurovision, για τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, που ορίζουν την υποκουλτούρα, μα κυρίως, κυρίως, κυρίως για το παρασκήνιο, ήτοι το κουστσομπολιό που γίνεται για τους πάντες και τα πάντα...
Καλέ, πώς τον λένε εντέλει τον τραγουδιστή; Αττίλα; Μαυρίλα; Σαπίλα; Μήπως Ξεφτίλα; Τι κακίες, Ακύλα τον λένε και εκπροσωπεί (Χριστέ μου αξυπόλυτε, ίντα σου'καμα και πορπατείς στ' αγκάθια;) την Ελλάδα στη Eurovision (σιγά τα ωά!!!) με προοπτικές αριστείας (σαν την αριστεία της ΝΔ μου ακούγεται)...
Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες...