Α λ κ ί ν ο ο ς Ι ω α ν ν ί δ η ς,
αναλλοίωτη Ποιότητα, ανάλλαγο ΄Ηθος,
μ έ γ ι σ τ ο ς Α ο ι δ ό ς.....
Μας το μηνύει το όνομά του: αλκή του νοός, ήτοι ρώμη του νου, μυαλό σθεναρό, που γεννά ιδέες και στοχασμούς...
Μας το φανερώνει το βλέμμα του, κείνη η σπινθηροβόλα ματιά, η καθάρια, η σαν λαγαρό νερό...
Μας το εκφράζει η θετική του αύρα, η αίσθηση πως τον γνωρίζεις από παλιά, παιδί, λες, της γειτονιάς σου...
Μας το διαλαλεί η θεία φωνή του, η που χαϊδεύει την ακοή και αγκαλιάζει την ψυχή και το νιώσμα...
Μας το ιστορεί το μουσικό οδοιπορικό του, το χωρίς εκπτώσεις, το ΕΥΓΕΝΕΣ, το πνευματικά ΥΨΗΛΟ, το ομιλούν στις καρδιές των ανθρώπων - εκείνων που λατρεύουν την αναιώνια Τέχνη...
Για τον Αλκίνοο Ιωαννίδη ο λόγος...
Ελευθέρια της πόλης των Σερρών...
Της πατρίδας του Παύλου Μελά, μα και του Αλέξανδρου Ίσαρη, του Πέτρου Πέννα, του Γιώργου Καφταντζή, του Βασίλη Τζανακάρη, του Ερρίκου Βλάχμπεη, του Γιώργου Ανδρέου, του Λευτέρη Μαραγκάκη, του Βασίλη Βαφειάδη, της Δέσποινας Καϊταντζή Χουλιούμη, του Λευτέρη Μαυρόπουλου και ο κατάλογος καλά κρατεί...
Η δήμαρχος της πόλης Βαρβάρα Μητλιάγκα και το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, στα πλαίσια των εορτασμών της επετείου, κάλεσαν τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και το συγκρότημά του για μια συναυλία στο πάρκο του ηρώου, κοντά στο Σιδηροδρομικό Σταθμό των πάλαι ποτέ υπαρξάντων τρένων...
Και η επιλογή τους ήταν Α Ρ Ι Σ Τ Η, ουχί σαν τις "αριστείες" της μηδενιστικής κυβερνώσας αλητείας, αλλά με τη σφραγίδα της ΥΨΗΛΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ και της Άμεσης Συνομιλίας τραγουδιστή-κοινού, μουσικών-κοινού...
Ολάκερη η έκταση του πάρκου αλώθηκε από την κοσμοσυρροή. Κι ήσαν ΟΛΕΣ οι ηλικίες εκεί, προεξάρχουσας της νεολαίας, η οποία και ανέβασε τα ντεσιμπέλ της ως τον ζωγραφισμένο από νεφελώδη σχήματα ουρανό...
Ας μου πει κάποιος, π ώ ς κατορθώνει ο υπέροχος αυτός τραγουδιστής να μεταμορφώνει τόσο συχνά τη φωνή του μέσα σε ένα και μόνο τραγούδι; Π ώ ς μπορεί να συναντιούνται σε μετρημένους στίχους ο τενόρος με τον μεσόφωνο ή τον μπάσο και ο ακροατής του να απορεί τι από τα τρία είναι ο Αλκίνοος; Χάρισμα της Φύσης ίσως, άσκηση και μελέτη πιθανόν - σημασία έχει πως αυτό το "μέταλλο" είναι Α Κ Ρ Ι Β Ο...
Τι τραγούδια είπε, ω θεοί !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Στίχοι που αποθεώνουν την Ποίηση, λέξεις και νοήματα που σμιλεύουν την ψυχή και το πνεύμα ή στηλιτεύουν τα κακώς κείμενα με τον πλέον καυστικό τρόπο...
Μα εκτός από την τραγουδιστική του ικανότητα, διαθέτει και ταλέντο Υποκριτικής, πράγμα που δίνει στο τραγούδι μια αξεπέραστη επικοινωνιακή ταυτότητα. Μ' άλλα λόγια, στήνει γερές γέφυρες ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό του, πλέκει τον πιο δροσερό διάλογο με τους ανθρώπους που έρχονται να τον παρακολουθήσουν. Μια μ α γ ε ί α, δηλονότι....
Μια μέρα ήρθε στο χωριό γυναίκα
ταραντούλα
κι όλοι τρέξαν να τη δουν.
Άλλος της πέταξε ψωμί
κι άλλοι της ρίξαν πέτρα
απ' την ασχήμια να σωθούν.
Κι ένα παιδί της χάρισε ένα κόκκινο
λουλούδι
ένα παιδί.
Ένα παιδί της ζήτησε να πει ένα τραγούδι,
ένα παιδί.
Κι είπε ποτέ σου μην τους πεις
τι άσχημοι που μοιάζουν,
αυτοί που σε σιχαίνονται
μα στέκουν και κοιτάζουν.
Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς
τον άλλον μες στα μάτια,
γιατί καθρέφτης γίνεσαι
κι όλοι σε σπαν' κομμάτια.
Μια μέρα ήρθε στο χωριό
άγγελος πληγωμένος.
Τον φέρανε σε ένα κλουβί
κι έκοβε εισιτήριο ο κόσμος αγριεμένος,
την ομορφιά του για να δει.
Κι ένα παιδί σαν δάκρυ ωραίο αγγελούδι
ένα παιδί.
Ένα παιδί του ζήτησε να πει ένα τραγούδι,
ένα παιδί.
Κι είπε αν θέλεις να σωθείς
από την ομορφιά σου,
πάρε τσεκούρι και σπαθί
και κόψε τα φτερά σου.
Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς
τον άλλο μες στα μάτια,
γιατί καθρέφτης γίνεσαι
κι όλοι σε σπαν' κομμάτια.
Τέτοιους στίχους γράφει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, τους τιτλοφορεί "Καθρέφτη" και καθρεφτίζουν την ζωή μας profil και en face. Κι έχει βεβαίως συνεργάτες δυνατούς - στο βιολί τον Μιλτιάδη Παπαστάμου, στο μπάσο τον Γιώτη Κιουρτσόγλου, στα πλήκτρα τον Σταύρο Λάντσια και στα τύμπανα τον Μιχάλη Καπηλίδη. Για τις τέσσερις Σόλο εμφανίσεις τους, τα λόγια είναι πολύ φτωχά για να αποδώσουν το μέγεθος της ΑΞΙΟΣΥΝΗΣ τους...
Μας αποτρέλαναν...
Α λ κ ί ν ο έ ΜΑΣ !!!!!!!!
Έξοχε Τραγουδάρη, Ποιητή της Μουσικής, πολιτισμικό Φως !!!!!!
Σ' ε υ χ α ρ ι σ τ ο ύ μ ε de profundis για την μαγική βραδιά, για την Υψηλή Ποιότητα που υπερασπίζεις για δεκαετίες στη Μουσική, για το Ήθος σου, για την Υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην Ελλάδα και την Οικουμένη, γιατί είσαι ένα ΔΙΑΜΑΝΤΙ που λάμπει μέσα στην ασχήμια του Κόσμου...
(Δύο εμβληματικές εικόνες της βραδιάς: η μία αφορά το πλήθος Νέων που στέκονταν μπρος στη σκηνή με τα χέρια υψωμένα και σχηματίζοντας μιαν άτυπη Χορωδία για το Συγκρότημα και η άλλη αφορά και πάλι τους Νέους, που σκαρφαλωμένοι πάνω στο τεράστιο Μνημείο του Ηρώου, έμοιαζαν να κάνουν σπονδές στην Ιστορία και τον Πολιτισμό...)