Ιωάννα Λιούτα
Η Αθήνα δεν είναι απλώς μια ακριβή πόλη. Είναι μια πόλη όπου η ακρίβεια έχει γίνει καθεστώς, όπου η καθημερινότητα των πολιτών συνθλίβεται ανάμεσα σε μισθούς που θυμίζουν Βαλκάνια και τιμές που θυμίζουν Μανχάταν. Η νέα έκθεση της Deutsche Bank για το 2026 αναφέρει ότι η ελληνική πρωτεύουσα βρίσκεται τελευταία ανάμεσα στις 50 οικονομικά ισχυρές πόλεις του κόσμου. Δηλαδή δεν είναι απλώς χαμηλά, αλλά στον πάτο.
Η αγοραστική δύναμη έχει καταρρεύσει. Οι μισθοί των Αθηναίων
αντιστοιχούν στο 24% των αμερικανικών, αλλά το κόστος ζωής έχει σκαρφαλώσει στο
62,4% των τιμών των ΗΠΑ.Είναι η απόλυτη αποτυχία μιας οικονομικής πολιτικής που
επιτρέπει στις τιμές να καλπάζουν ενώ οι μισθοί σέρνονται.
Το ενοίκιο ενός κεντρικού διαμερίσματος τριών
υπνοδωματίων έχει αυξηθεί κατά 144% από το 2016. Φτάνει τα 1.330 δολάρια. Δύο
εργαζόμενοι, δύο μισθοί, και μετά την πληρωμή του ενοικίου μένουν 1.312
δολάρια. Η αγορά ακινήτων δεν λειτουργεί πια ως κοινωνικό δικαίωμα. Λειτουργεί
ως χρηματιστηριακό προϊόν. Και οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα.
Η βενζίνη είναι 209% ακριβότερη από τη Νέα Υόρκη. Η Αθήνα
είναι η 9η ακριβότερη πόλη στον κόσμο στα καύσιμα. Αυτό σημαίνει ότι η
μετακίνηση, το δικαίωμα να πας στη δουλειά σου, έχει γίνει πολυτέλεια. Η καθημερινότητα
κοστίζει περισσότερο από το εισόδημα.
Χαρακτηριστική είναι η σύγκριση στις τιμές ένδυσης,
τροφίμων, καφέ
Levi’s 501: 138% της αμερικανικής τιμής
Fast food: 85%
Αναψυκτικά: 76%
Καπουτσίνο: 70%
Μπύρα: 64%
Σούπερ μάρκετ: 55% των τιμών Νέας Υόρκης, με +20,5% στη
δεκαετία
Όσον αφορά την ποιότητα ζωής η Αθήνα είναι στον πάτο της
διεθνούς κατάταξηςΗ πόλη καταγράφει χαμηλές επιδόσεις σε ασφάλεια, υγεία,
κυκλοφοριακό.Μόνο το κλίμα σώζει την εικόνα και αυτό δεν είναι πολιτική, είναι
γεωγραφία.Την ίδια στιγμή, πόλεις όπως το Λουξεμβούργο, η Κοπεγχάγη, το
Άμστερνταμ, το Μόναχο και η Βιέννη απολαμβάνουν κορυφαία ποιότητα ζωής.Η
σύγκριση δεν είναι απλώς δυσάρεστη. Είναι εξευτελιστική.
Η ακρίβεια δεν είναι «παγκόσμια τάση».Είναι αποτέλεσμα
επιλογών που άφησαν την αγορά ακινήτων ανεξέλεγκτη,επιλογών που δεν
προστάτευσαν το εισόδημα,επιλογών που επέτρεψαν σε βασικά αγαθά να γίνουν είδη
πολυτελείας.Είναι το αποτέλεσμα μιας δεκαετίας όπου η οικονομική πολιτική
λειτούργησε υπέρ των λίγων και εις βάρος των πολλών.
Η ακρίβεια είναι ένας σχεδιασμένος μηχανισμός
αναπαραγωγής ανισοτήτων.Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία διαλύεται
αργά, καθημερινά, σιωπηλά.Και όσο η πολιτική εξουσία αρνείται να δει την
πραγματικότητα, η Αθήνα θα συνεχίσει να βρίσκεται εκεί όπου τη βρήκε η Deutsche
Bank,στον πάτο.
H Ιωάννα Λιούτα
είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια