Αμερικανικό ομοσπονδιακό δικαστήριο στο Μανχάταν ακύρωσε την πολιτική της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ που είχε οδηγήσει σε αναστολή της έκδοσης βίζας για πολίτες 75 χωρών.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η συγκεκριμένη απόφαση υπερέβαινε τις αρμοδιότητες του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο και δεν ήταν συμβατή με την ισχύουσα νομοθεσία.
Η επίμαχη πολιτική είχε τεθεί σε εφαρμογή τον Ιανουάριο από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αφορούσε σχεδόν το 40% των χωρών παγκοσμίως. Μεταξύ άλλων, περιλάμβανε κράτη όπως η Βραζιλία, η Κολομβία, η Αίγυπτος, η Αϊτή, η Σομαλία και η Ρωσία.
Το σκεπτικό της απόφασης
Η αμερικανική κυβέρνηση είχε υποστηρίξει ότι το μέτρο αποσκοπούσε στον περιορισμό της εισόδου μεταναστών που θα απορροφούσαν κρατικές παροχές και κοινωνικά επιδόματα.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, η αμερικανική νομοθεσία επιτρέπει την απόρριψη μιας μεταναστευτικής βίζας για λόγους «δημόσιας επιβάρυνσης» μόνο όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο αιτών πιθανότατα θα εξαρτηθεί οικονομικά από το κράτος. Για την αξιολόγηση αυτή εξετάζονται παράγοντες όπως η οικονομική κατάσταση, η ηλικία, η υγεία, οι επαγγελματικές δεξιότητες και η οικογενειακή κατάσταση.
Παραβιάζει τον νόμο του 1965
Η δικαστής Ζανέτ Βάργκας διαπίστωσε ότι οι αμερικανικές αρχές είχαν ουσιαστικά λάβει οδηγίες να απορρίπτουν αιτήσεις με βάση την εθνικότητα των αιτούντων, ακόμη και όταν εκείνοι μπορούσαν να αποδείξουν ότι είχαν τη δυνατότητα να συντηρήσουν τον εαυτό τους.
Η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα να «παγώσουν» οι διαδικασίες για μεταναστευτικές βίζες, μεταξύ άλλων για ανθρώπους που επιδιώκουν να επανενωθούν με συγγενείς τους στις ΗΠΑ ή να μεταβούν στη χώρα για εργασία. Η συγκεκριμένη απαγόρευση δεν αφορούσε μη μεταναστευτικές βίζες, όπως αυτές για τουρισμό ή σπουδές.
Στο επίκεντρο της δικαστικής κρίσης βρέθηκε και τηλεγράφημα του Ρούμπιο προς τις αμερικανικές διπλωματικές και προξενικές αρχές. Στο έγγραφο, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, οι υπάλληλοι καλούνταν να απορρίπτουν αιτήσεις ακόμη και όταν οι ενδιαφερόμενοι προσκόμιζαν στοιχεία που αντέκρουαν την εκτίμηση ότι θα αποτελούσαν «δημόσια επιβάρυνση».
Η δικαστής χαρακτήρισε ουσιαστικά τη διαδικασία προκαθορισμένη, κρίνοντας ότι παραβιάζει τον νόμο του 1965 που απαγορεύει τις διακρίσεις με βάση την εθνικότητα κατά τη διαδικασία χορήγησης βίζας. Παράλληλα, διαπίστωσε παραβίαση διάταξης που περιορίζει τη δυνατότητα του υπουργού Εξωτερικών να παρεμβαίνει στον τρόπο με τον οποίο οι προξενικοί υπάλληλοι εξετάζουν τις επιμέρους αιτήσεις.