Σε ηλικία μόλις 29 ετών έφυγε από τη ζωή η σκηνοθέτις Μαρία Τσιώλη μετά από τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, αφήνοντας πίσω της ένα σύντομο αλλά ιδιαίτερα υποσχόμενο κινηματογραφικό έργο και μια ταινία που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει.
Γεννημένη στην Αθήνα το 1999, η Μαρία Τσιώλη ήρθε σε
επαφή με τον κινηματογράφο από πολύ νεαρή ηλικία. Μόλις στα 17 της χρόνια πραγματοποίησε
το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με την ταινία «Victoria», η οποία διακρίθηκε με το
3ο Βραβείο στο ευρωπαϊκό τμήμα νέων δημιουργών Camera Zizanio, στο Διεθνές
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους.
Η πορεία της συνεχίστηκε με τη μικρού μήκους ταινία
«ΑΣΙΣΤ», την οποία δημιούργησε στο πλαίσιο των σπουδών της στη Σχολή Λυκούργου
Σταυράκου. Η ταινία αποτέλεσε ουσιαστικά τη διπλωματική της εργασία και το 2024
συμμετείχε στις «Μικρές Ιστορίες» του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας
– Νύχτες Πρεμιέρας.
Την ίδια χρονιά, το «ΑΣΙΣΤ» ταξίδεψε εκτός Ελλάδας,
συμμετέχοντας μεταξύ άλλων στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο και στο New
Directors/New Films Festival. Η ίδια η Μαρία Τσιώλη συμμετείχε επίσης στο
Directors Summit του Generation of Sarajevo Talents, ενώ αποτέλεσε μέλος του
Berlinale Talents στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Το «Πέρασμα» που έμεινε μισό
Το επόμενο μεγάλο κινηματογραφικό της βήμα ήταν η ταινία
«Πέρασμα», ένα project που βρισκόταν σε εξέλιξη και στο οποίο είχε επενδύσει
δημιουργικά η νεαρή σκηνοθέτις.
Η ιστορία εκτυλίσσεται με φόντο το πασχαλινό σφάξιμο και
ακολουθεί έναν έφηβο βοσκό, ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος με τον τρόπο ζωής που
μοιάζει προδιαγεγραμμένος για εκείνον. Καθώς βρίσκεται μπροστά στην ενηλικίωση
και την ανεξαρτησία, καλείται να συγκρουστεί με τη μητέρα του και να
αντιμετωπίσει το τίμημα των επιλογών του.
Μετά την είδηση του θανάτου της, η μητέρα της απηύθυνε
μια ιδιαίτερη έκκληση, δηλαδή αντί για στεφάνια και λουλούδια, να γίνει
οικονομική συνεισφορά ώστε να μπορέσει να ολοκληρωθεί η ταινία που η Μαρία
ετοίμαζε το τελευταίο διάστημα.
Ένα έργο που μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει
Η Μαρία Τσιώλη είχε ήδη συνεργαστεί με ανθρώπους του
ελληνικού κινηματογράφου, μεταξύ άλλων στην ταινία «Νέα Ήπειρος» του Παντελή
Παγουλάτου, όπου εργάστηκε ως βοηθός παραγωγής.
Ο θάνατός της έρχεται να διακόψει μια πορεία που είχε
ξεκινήσει νωρίς και είχε ήδη αποκτήσει διεθνή προσανατολισμό. Από την πρώτη της
διάκριση ως έφηβη μέχρι τις συμμετοχές της σε σημαντικά φεστιβάλ και
προγράμματα νέων δημιουργών, η Τσιώλη είχε αρχίσει να διαμορφώνει τη δική της
κινηματογραφική φωνή.
Η προσπάθεια να ολοκληρωθεί το «Πέρασμα» αποκτά πλέον
έναν διαφορετικό συμβολισμό, να παραμείνει ζωντανό το τελευταίο έργο μιας νέας
δημιουργού που έφυγε πρόωρα, αλλά πρόλαβε να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στον
ελληνικό κινηματογράφο.