Ως μία ξεχωριστή μέρα για τις Σέρρες χαρακτήρισε τη σημερινή ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφερόμενος στην επιστροφή των εκκλησιαστικών κειμηλίων από τη Βουλγαρία, τα οποία είχαν αφαιρεθεί το 1917 και επιστράφηκαν στην Ελλάδα, επισημαίνοντας πως «κάθε ιερό αντικείμενο το οποίο επαναπατρίζεται, δεν έρχεται για να τοποθετηθεί απλά σε κάποια προθήκη. Κάθε φορά επουλώνει και μια πληγή στη συλλογική μας μνήμη».
Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρέστη στη Θεία
Λειτουργία και τη Δοξολογία για τον εορτασμό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών,
πολιούχων των Σερρών, στο φερώνυμο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της πόλης.
Στη συνέχεια, ο Πρωθυπουργός ακολούθησε τη λιτανεία, στο
πλαίσιο της οποίας παραδόθηκαν στο Κειμηλιαρχείο «Ψυχής Άκος» και τοποθετήθηκαν
στις προθήκες σημαντικά εκκλησιαστικά κειμήλια τα οποία είχαν αφαιρεθεί το 1917
και επιστράφηκαν στην Ελλάδα μετά από πολυετείς, επίμονες επαφές πολιτιστικής
διπλωματίας με τη Βουλγαρία.
«Έτσι, σε αυτόν τον ιστορικό τόπο, παραδίδονται τώρα
κειμήλια ανεκτίμητης ιστορικής, καλλιτεχνικής, αλλά κυρίως θρησκευτικής αξίας:
ιερές εικόνες και σταυροί, άμφια και λειψανοθήκες, σκεύη και αναλόγια και,
βέβαια, ο ξυλόγλυπτος επισκοπικός θρόνος.
Όλα τους αφαιρέθηκαν από τα βουλγαρικά στρατεύματα
κατοχής το 1917, μέσα στη θύελλα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τον παλαιό
Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Θεοδώρων και από την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου
Σερρών.
Όμως, ύστερα από τόσες δεκαετίες, ο κύκλος αυτής της
μακράς αναμονής κλείνει οριστικά. Και μαζί με αυτά επιστρέφουν οι προσευχές
αλλά και οι ελπίδες που φέρουν πάνω τους.
Είναι ένα γεγονός το οποίο αποδεικνύει ότι αν υπάρχει
βούληση και μεθοδικότητα, αν υπάρχει τόλμη και αποφασιστικότητα, ακόμα και οι
πιο μακροχρόνιες εκκρεμότητες μεταξύ κρατών μπορούν τελικά να βρουν τη λύση
τους» ανέφερε στην αντιφώνησή του ο Πρωθυπουργός.
Ο ίδιος ισχυρίσθηκε πως τίποτα δεν θα είχε επιτευχθεί
χωρίς τις αθόρυβες, αλλά και επίμονες διαπραγματεύσεις, που οδήγησαν τελικά σε
μια συμφωνία ανταλλαγής με τη γειτονική χώρα και πως με βάση αυτή, την ίδια
στιγμή που τα ιερά μας κειμήλια επιστρέφουν στις Σέρρες η Αθήνα εκπληρώνει το
δικό της χρέος, παραδίδοντας στη Σόφια τα λείψανα του Τσάρου Σαμουήλ, μαζί με
το ανθρωπολογικό υλικό από τις τέσσερις σαρκοφάγους του Αγίου Αχιλλείου,
υπογραμμίζοντας πως η ελληνική πολιτεία τα προστάτευσε με σεβασμό και τώρα τα
παραδίδει πίσω στο βουλγαρικό λαό για να τα τιμήσει όπως αυτός θα επιλέξει.
Ο Κ. Μητσοτάκης ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Όπως είπα, χρειάστηκε πολύς καιρός για να φτάσουμε έως
εδώ, ξεπερνώντας αγκυλώσεις και κάθε είδους εμπόδια. Με την εξέλιξη αυτή, όμως,
να αποδεικνύει, όπως είπε και ο Σεβασμιώτατος, ότι αυτός ο δίαυλος παραμένει
ενεργός, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τον εντοπισμό, για την τεκμηρίωση αλλά
και τελικά, ναι, για την επιστροφή όλων των πολιτιστικών αγαθών που
εξακολουθούν να βρίσκονται στη Βουλγαρία.
Αυτό ίσως είναι και η καλύτερη απάντηση για όσους έσπευσαν
να μιλήσουν με μεμψιμοιρία γι’ αυτή την εξέλιξη. Γιατί, ξέρετε, ετεροβαρής δεν
είναι μια συμφωνία η οποία ανοίγει τον δρόμο στον επαναπατρισμό των θησαυρών
μας. Ετεροβαρής, και εναντίον μας τελικά, είναι η αδράνεια και η ακινησία που
τους κρατούν μακριά.
Μιλάμε, συνεπώς, για ένα έμπρακτο αποτέλεσμα, κα Υπουργέ
Πολιτισμού, των πολλών δυνατοτήτων που τελικά έχει η πολιτιστική διπλωματία
μας.
Με μια πατριωτική πολιτική η οποία αποδεικνύει και
δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι ισχυρή, το κύρος της είναι ισχυρό και υψηλό, η φωνή
της ακούγεται δυνατή. Δεν φοβάται, λοιπόν, και να συζητήσει και να διεκδικήσει
και τελικά να δικαιωθεί. Αυτό, άλλωστε, σημαίνει δικαίωση: η ιστορική μνήμη,
Σεβασμιώτατε, να επιστρέφει στον φυσικό της χώρο.
Σεβασμιώτατε, στα δικά σας χέρια και στη φροντίδα της
Μητροπόλεώς σας αλλά και των πολλών πιστών που βρίσκονται σήμερα μαζί μας,
παραδίδουμε αυτούς τους πνευματικούς θησαυρούς.
Με αυτόν τον τρόπο, δεν μένουν πλέον σιωπηλά εκθέματα του
παρελθόντος, αλλά αποτελούν ζωντανές «κιβωτούς» πίστης και πολιτισμού, για να
θυμίζουν στις γενιές που έρχονται ότι η δικαιοσύνη και η αλήθεια μπορεί τελικά
να δοκιμάζονται στον χρόνο, όμως στο τέλος πάντα επικρατούν».
