(Στη φωτογραφία του σταυρού υπάρχει λεπτομέρεια από την στιγμή της βάφτισης του Χριστού. Προέρχεται από το χωριό και είναι ένα από τα σταυρουδάκια που κρατούσαν τα παιδιά και έλεγαν τα κάλαντα των Φώτων)
Του Δημήτρη Καστώρη
Με τον εξής τρόπο εορταζόταν τα Θεοφάνεια στο Αηδονοχώρι
Σερρών, σύμφωνα με την καταγραφή της Ευθυμίας Τσιτσκάνου.
«Σήμερα μέρα του Φουτού που αγιάζουν οι παπάδες…»
Τα Φώτα, πααίνουμεστ’νικκλησία κι παίρνουμε αγιασμό.
Ύστιραμιτάτ’νακκλησιά τα πιδούδια βγαίνουν κι λέν’ τα Φώτα.
«Σήμερα μέρα του Φουτού που αγιάζουν οι παπάδες
Και που κρατούνε το Σταυρό και λέν’ τον Ιωάννη.
-Αϊ-Ιωάννη Πρόδρομε , έλα και βάφτισέ με.
-Εγώ είμαι δούλος του Θεού και πώς να σε βαφτίσω,
θα μου καούν τα χέρια μου και σαν κερί θα λιώσουν.
Ο Ιησούς του άπλωσε το δεξιό του χέρι.
Μεγάλο θαύμα έγινε σ’ όλη την οικουμένη.
Οι ουρανοί εσχίστηκαν και βγήκε περιστέρι.
Άγιο Πνεύμα ήτανε, βγήκε να μαρτυρήσει
Πως ο Χριστός βαπτίζεται σε Ανατολή και Δύση.
Μη λέμε περισσότερα και μην πολυλογούμε,
γιατί μας καρτερούν κι αλλού θέλουμε να τα πούμε.
Καλή χρονιά με το καλό να ‘ναι βοήθειά σας.
Και του χρόνου».
Τ’ παραμουνήπαίρνουμι αγιασμό απούτ’νικκλησία κι πλένουμι
τα ‘κονίσματα που έχουμι στου σπίτ’.
Τ’ςστάχτ’ απού του Διακαινήσιμου δε τ’ ρίχνουμε. Τ’
μαζεύουμι κι μαζί μι τ’ν πέτρα απού του πουδιακό, αγιασμό κι τ’αυγό του Πάσχα
τα πααίνουμεστ’αμπέλ’. ‘Κει σι μια γουνιά τα παραχώνουμι.
Μέχρι να φουτ’στούν τα νιρά δε λούζουμασταν ούτι
έπλυν’σκαμι. Άμα φουτίζουμασταν τότε έπλυν’σκαμι κι λούζουμασταν.
Τα Φώτα τ’ςδώδικα η ώρα, ανοίγουν οι ουρανοί κι τότι ό,
τι ζητήσ’ς στου δίνουν. Ένας ήθιλι να γυρέψ ’ απούτουνΘιό «χίλια… »κι δε
μπρόλαβε να πει «πρόβατα» κι ου Θιός του έδουσι «χείλια».».
Φεβρουάριος 1977.Αφήγηση, Λογοθέτης Ευάγγελος
Από το βιβλίο της Ευθυμίας Τσιτκάνου «Χαϊρλιδικα»